Κυριακή, 27 Φεβρουαρίου 2011

Strawberry Charlotte


Strawberry Charlotte  
Μία αληθινά δύσκολη εβδομάδα,επιβάλλεται να φύγει (και να μην γυρίσει πίσω) με ένα καλό γεύμα και φυσικά με ένα υπέροχο επιδόρπιο!
Είμαι από τους τυχερούς που τα απόλαυσαν και τα δυό και η ιστορία ξεκίνησε κάπως έτσι...
Εχθές νωρίς το πρωϊ με πήρε τηλέφωνο η Τερέζα, για να μας καλέσει το μεσημέρι της Κυριακής για φαγητό και να παραγγείλει και το γλυκό που θα το συνόδευε.
Φυσικά και δέχτηκα! Ποιός λέει όχι άλλωστε στην κουζίνα της Τερέζας? (τελικά μάλλον είναι οικογενειακό μας)
Αποφασίστηκε να φτιάξω μια charlotte.
Το αν θα ήταν σοκολατένια ή φρουτένια το άφησε πάνω μου.
Και αποφάσισα ... και δημιούργησα μια charlotte φράουλα.
Το τι έγινε σήμερα το μεσημέρι δεν μπορώ να το περιγράψω!
Έπειτα από μια καταπληκτική τάρτα με πράσσο και ένα μοσχαράκι bourguignon
άψογα εκτελεσμένα, από την Τερέζα, δοκιμάσαμε και την charlotte φράουλας.
Ειλικρινά δεν έχω λόγια.
Τι να πω? Για την τέλεια εμφάνισή της? Για το υπέροχο άρωμά της που σε ταξίδευε στην Άνοιξη? Για την αέρινη υφή της? 
Δεν έχω κάτι άλλο να σας πω.
Η συνέχεια στις φωτογραφίες που τράβηξα…
My Strawberry Charlotte

My Strawberry Charlotte

My Strawberry Charlotte

Close up

My Strawberry Charlotte ..και η καρδιά της...

Παρασκευή, 25 Φεβρουαρίου 2011

ΣΟΥΦΛΕ ΣΟΚΟΛΑΤΑΣ (από το περιοδικό elle a’ table)


ΣΟΥΦΛΕ ΣΟΚΟΛΑΤΑΣ (από το περιοδικό elle atable)


ΥΛΙΚΑ:
  •   200γρ.κουβερτούρα
  • 6 ασπράδια
  •   2 κρόκους
  • 4 κουταλιές της σούπας ζάχαρη άχνη
  •   4 κουταλιές της σούπας κρέμα γάλακτοs
  •   λίγο βούτυρο
ΕΚΤΕΛΕΣΗ:
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180ο C. Βουτυρώνουμε τις θήκες. Λιώνουμε σε μπεν-μαρί την κουβερτούρα μαζί με την κρέμα γάλακτος. Χτυπάμε τους κρόκους. Κάνουμε μαρέγκα, προσθέτοντας σιγά-σιγά τη ζάχαρη. Ρίχνουμε τη μαρέγκα στη σοκολάτα αργά-αργά. Βάζουμε το μίγμα στις θήκες και ψήνουμε για 10΄-15΄ανάλογα με το μέγεθος.
Σερβίρεται ζεστό, κατά προτίμηση με παγωτό.
ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ! 

Gaston Lenôtre


Gaston Lenôtre
Gaston Lenôtre (20 Μαΐου 1920 - 8 Ιανουαρίου 2009) ήταν Γάλλος σεφ ζαχαροπλαστικής και τροφοδότης.
Ο Lenôtre γεννήθηκε στη Νορμανδία,  μια περιοχή γνωστή για τα Calvados της, τα τυριά της (συμπεριλαμβανομένου του καμαμπέρ), το μοναστήρι Mont Saint-Michel, και τις παραλίες οπου έγινε η μεγάλη απόβαση της Μάχης της Νορμανδίας.
Η μητέρα Lenôtre, η Eleonore, ήταν μια από τις πρώτες γυναίκες σεφ στο Παρίσι κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1900. Ήταν η σεφ της οικογένειας Ρότσιλντ. Ο αδελφός του Gaston ήταν επίσης ένας ταλαντούχος σεφ που εργαζόταν για το Grand Hotel στο Παρίσι.
Ο Lenôtre έκανε τολμηρές κινήσεις στη διάρκεια της ζωής του. Η λίστα με τις πρωτιές του: η πρώτη αλυσίδα  αρτοποιείων στο Παρίσι, ένα αρτοποιείο-καφέ μπιστρό στο πρώτο γαλλικό εμπορικό κέντρο, η πρώτη κεντρική κουζίνα στη χώρα έξω από το Παρίσι, το πρώτο επαγγελματικό γαλλικό σχολείο αρχιμαγείρων , την πρώτη εταιρεία διανομής παγωμένων επιδορπίων σε όλη τη Γαλλία, και την πρώτη franchise αρτοποιίων (τώρα σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γερμανία, η Ιαπωνία, το Χονγκ Κονγκ και το Κουβέιτ). Μεταξύ των κυριότερων σεφ δίδαξε που είναι ο David Bouley και Michel Richard. Ήταν μία από τις κύριες εμπνεύσεις για το χαρακτήρα Gusteau του στην ταινία Ratatouille της Pixar.
Ο Lenôtre έγραψε εννέα βιβλία μαγειρικής με τη Sylvie την  κόρη του που έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γερμανικά, την ιαπωνική και έχουν πουλήσει κοντά στο ένα εκατομμύριο αντίτυπα. Ήταν επίσης ο επίσημος τροφοδότης του Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου στη Γαλλία το 1998 και της γαλλικής ομάδας των Ολυμπιακών Αγώνων στο Σίδνεϋ της Αυστραλίας. Επίσης ήταν ο διασημότερος τροφοδότης  (εταιρεία catering) στον κύκλο των προέδρων, βασιλιάδων και διασημοτήτων από όλο τον κόσμο.
Πέθανε στο σπίτι του στην κεντρική γαλλική περιφέρεια της Sologne μετά από μακρά ασθένεια, στις 8 Ιανουαρίου του 2009, σε ηλικία 89 ετών.

    










Πέμπτη, 24 Φεβρουαρίου 2011

Pierre Hermé


Κληρονόμος ,εδώ και 4 γενιές , της Αλσατικής παράδοσης στην  ζαχαροπλαστική και αρτοποιία, ο Pierre Hermé ξεκίνησε την καριέρα του σε ηλικία μόλις 14 ετών, ως μαθητευόμενος του Gaston Lenôtre.(για τον οποίο θα σας μιλήσω μία άλλη φορά)
Το 1996, ήταν συνιδρυτής της Socrepa (Société de Créations Pâtissières Sarl) μαζί με τον Charles Znaty και Michel Ferton.
Στα τέλη του 1996, έφυγε από την Fauchon για να ιδρύσει την Pierre Hermé Paris μαζί με τον Charles Znaty.
Το πρώτο κατάστημα τους άνοιξε στο Τόκιο το 1998, ακολουθούμενο από Salon de Thé  τον Ιούλιο του 2000. Το 2001, ο Pierre Hermé επέστρεψε στην gourmet σκηνή του Παρισίου.
Το πρώτο ζαχαροπλαστείο στο νούμερο 72 της rue Bonaparte στο Saint Germain des Prés  σημείωσε μια μεγάλη επιτυχία. Το 2004, ένα δεύτερο κατάστημα άνοιξε στο νούμερο 185 της rue de Vaugirard. Στις αρχές του 2005, ο Pierre Hermé άνοιξε στο Τόκιο: ένα «Πολυτελές Παντοπωλείο"και ένα Chocolate Bar. Και τα δύο βρίσκονται στην περιοχή Omotesando.
Στον Pierre Hermé απονεμήθηκε το βραβείο"Chevalier de la Légion d'honneur" από τον Ζακ Σιράκ στις 3 Μαΐου, 2007, λίγο πριν από την εκλογή του Nicolas Sarkozy.
Υπάρχουν επτά σημεία πώλησης Pierre Hermé Paris στο Τόκιο, έξι στο Παρίσι, ένα στο Λονδίνο, και ένα ηλεκτρονικό κατάστημα (http://www.pierreherme.com/
αξίζει να το ψάξετε) .
Ένα από τα δυνατά του γλυκά είναι το macaron.
Προσωπικά είχα την ευκαιρία-ευτυχία να τα δοκιμάσω και ομολογώ οτι έκαναν τον ουρανίσκο μου να χορέψει!
Όσοι απο εσάς περάσετε από το Παρίσι μην παραλείψετε να πάτε σε μια από τις μπουτίκ του! Είναι γαστρονομικό must!



Αυτά τα μικρά μωρά δεν είναι μόνο όμορφα να τα βλέπουμε, αλλά είναι επίσης και μια απόλαυση να τα τρώμε. Το δάγκωμα στο τραγανό εξωτερικό τους δίνει τόπο σε μια ευγενικά μαλακό και γλυκό κέλυφος, ακολουθούμενη απο μια φινετσάτη ganache ή buttercream. Πώς μπορεί κανείς να αντισταθεί;


Η αλήθεια είναι οτι δεν είναι καθόλου φθηνά, αλλά πραγματικά αξίζει τον κόπο. Ο Pierre Hermé είναι μια σύ ιδιοφυΐα, όταν πρόκειται για μακαρόν, και πιστεύω πραγματικά οτι κάνει μερικά από τα καλύτερα macarons που διατίθενται σήμερα.


Δεν χωράει αμφιβολία οτι το macaron Magnifique (φράουλα & wasabi) είναι ΑΣΥΛΛΗΠΤΟ! Επίσης τα Mogador (σοκολάτα γάλακτος & passion fruit), Medelice (λεμόνι & πραλίνα φουντουκιού), Mosaic (φυστίκι Αιγίνης, αγριοκέρασο & κανέλλα), Fragola (φράουλα & ξύδι μπαλσάμικο), και πάρα πολλά ακόμα….


Αυτά για την ώρα ,νομίζω πήρατε μια γεύση.
Μία άλλη φορά θα μιλήσουμε και για τα άλλα θαυματά του!





Τετάρτη, 23 Φεβρουαρίου 2011

Strawberry Coulis


Καλησπέρα!
Μιάς και στην προηγούμενη ανάρτηση σας έγραψα για το coulis σήμερα λέω να σας δώσω και την συνταγή!

Strawberry Coulis
ΥΛΙΚΑ:
   400 γρ. φράουλες
   χυμός από μισό λεμόνι
   2 βανίλιες
   4 κουταλιές της σούπας, σιρόπι ζάχαρης
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ:
Πλένουμε τις φράουλες και τις ψιλοκόβουμε. Τις βάζουμε στο blender μαζί με τις βανίλιες, τον χυμό λεμονιού και το σιρόπ  ι ζάχαρης.

Αλέθουμε πάρα πολύ καλά όλα τα υλικά στο blender μέχρι να πετύχουμε έναν πολύ φίνο πουρέ.

Βάζουμε τον πουρέ σε ένα πολυ λεπτό σουρωτήρι το οποίο τοποθετούμε πάνω από μία μικρή κατσαρόλα.

Μετά, με μία πλαστική σπάτουλα ή μία μαρίζ, πιέζουμε τον πυθμένα από το σουρωτήρι .Σκοπός μας είναι να σουρώσουμε το coulis και να πετάξουμε οτι έχει απομείνει από σπόρια και ίνες σάρκας του φρούτου. Πρόκειται για μια διαδικασία που απαιτεί χρόνο , αλλά το αποτέλεσμα θα σας αποζημιώσει.

   Το coulis μας είναι τώρα σχεδόν έτοιμο. Βάζουμε την κατσαρόλα σε χαμηλή φωτιά και αφήνουμε να βράσει για 5 λεπτά ανακατεύοντας που και που και προσέχοντας μην φουσκώσει και χυθεί.
2. Αφήνουμε το coulis να κρυώσει και το βάζουμε σε ένα γυάλινο βάζο. Αν δεν το χρησιμοποιήσουμε αμέσως , το διατηρούμε στο ψυγείο για 4 ημέρες το πολύ. Εναλλακτικά μπορούμε να το καταψύξουμε χωρίζοντάς το σε μεριδούλες των 150 ή 200 γραμμαρίων ή σε παγοθήκες σιλικόνης τις οποίες καταψύχουμε για 1 ημέρα και μετά βγάζουμε τα παγάκια- coulis απο τις θήκες και τα βάζουμε σε σακουλάκια μέσα στην καταψυξη..

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Στην συνταγή σκοπίμως δεν έχουμε βάλει πολλή ζάχαρη ώστε να προσθέσουμε αργότερα όση πρέπει ανάλογα με το πως θα χρησιμοποιήσουμε το coulis μας.
Αυτή η μέθοδος μπορεί να εφαρμοστεί στα περισσότερα είδη φρούτων όπως σμέουρα, φραγκοστάφυλα, βατόμουρα, βερίκοκα, ροδάκινα, αχλάδια, ακτινίδια, ανανάς κ.τ.λ.
Έτσι μπορούμε να έχουμε τα φρούτα αυτά όλο τον χρόνο, ακόμα και όταν δεν είναι η εποχή τους!

Tips: Μπορούμε με το coulis να φτιάξουμε γρανίτα, αν για παράδειγμα προσθέσουμε τον ίδιο όγκο του σε σιρόπι ή να γαρνίρουμε με αυτό παγωτά, cheesecakes ,κ.τ.λ. ή για να κάνουμε food styling σε ένα πιάτο μας.
ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!       



Τρίτη, 22 Φεβρουαρίου 2011

Coulis (Κουλί):


Coulis (Κουλί):
Το κουλί είναι μια φίνα sauce που φτιάχνεται από πουρέ φρούτων ή λαχανικών τον οποίο πρώτα έχουμε σουρώσει.
Το coulis λαχανικών συνήθως χρησιμοποιείται σε πιάτα με κρέας ή με λαχανικά., καθώς επίσης μπορεί να χρησιμοποιηθεί σαν βάση για σούπες ή για άλλες sauce.
Το coulis φρούτων χρησιμοποιείται κατά κανόνα σε γλυκά. Το coulis από σμέουρα για παράδειγμα είναι  ιδιαίτερα δημοφιλές για το άριστο ταιριασμά του με κομπόστα μήλων.



Κυριακή, 20 Φεβρουαρίου 2011

Ratatouille (Η ταινία)


Ήταν δεν ήταν 16 μηνών η Λυδία όταν πρωτοείδε τον Ratatouille στην τηλεόραση. Έιχε πάθει εθισμό! Παράκρουση! Ήθελε να τον βλέπει ξανά και ξανά.
Ένα κυριακάτικο απόγευμα, της κάναμε παρέα και είδαμε οικογενειακώς αυτόν τον Ratatouille!
Αυτό ήταν ! Εθιστήκαμε και εμείς!
Η υπόθεση? Απίστευτη:
Η ταινία περιγράφει την ιστορία του Ρεμί, ενός καλοφαγά ποντικού που θέλει να γίνει μάγειρας στο καλύτερο εστιατόριο του Παρισιού. Έτσι λοιπόν αποφασίζει να βοηθήσει ένα δόκιμο μάγειρα στο εν λόγω εστιατόριο. Ο καλύτερος κριτής όλης της χώρας επισκέπτεται το εστιατόριο και ο Ρεμί φτιάχνει ένα απλό φαγητό το οποίο εκπλήσσει τον κριτή, γιατί είχε να το γευτεί από τα παιδικά του χρόνια. Όταν ο κριτής δοκιμάζει το υπέροχο αυτό φαγητό (Ρατατούι), γράφει σε όλες τις εφημερίδες του Παρισιού τις καλύτερες κριτικές. Οπότε το εστιατόριο αρχίζει να γίνεται διάσημο και πάλι και να αποκτά όλο και περισσότερους πελάτες. Μέσα από όλη αυτή την ιστορία υπάρχει και εγκιβωτισμός, δηλαδή μία ιστορία μέσα σε μία άλλη. Ανακαλύπτουμε, λοιπόν, πως ο Λιγκουίνι, ο μάγειρας που βοήθησε αυτός ο ποντικός, έχει κληρονομήσει το εστιατόριο από τον πατέρα του Γκουστό. Τέλος, ο Λιγκουίνι αναγνωρίζει πως ο Ρεμί, ένας ποντικός, έχει φτιάξει τόσο υπέροχες γεύσεις για όλο το εστιατόριο και πως αντί για αυτόν αξίζει τα συγχαρητήρια ο Ρεμί.
Αν έχετε παιδάκια (ή ακόμα και αν όχι) μην διστάσετε να την δείτε. Για να γίνω σαφής ,ΕΠΙΒΑΛΕΤΑΙ να την δείτε!

Η κόρη μας μετά από όλα αυτά, εκτός από το ότι δεν ξεκολλάει από την κουζίνα (ίσως είναι και γονιδιακό βεβαια) , λέει και πράγματα που μας αφήνουν άναυδους, όπως για παράδειγμα μια μέρα που την έδιωξα από την κουζίνα γιατί απλά μπλεκόταν στα πόδια μου και μου απάντησε: ένας μάγειρας δεν φέυγει ΠΟΤΕ από την κουζίνα του! Τι να έλεγα??? Μπορούσα κάτι να πω???


Ανάποδο cake Λεμόνι


Ανάποδο cake Λεμόνι
Ένα απίστευτο αρωματικό γλυκό ,με έντονο το στοιχείο του λεμονιού που αξίζει να το φτιάξεις είναι το Ανάποδο cake λεμόνι.

ΥΛΙΚΑ:
     ΓΙΑ ΤΟ ΣΙΡΟΠΙ:
      
     2 λεμόνια
     300 grams ζάχαρη
     150 milliliters νερό
     65 grams βούτυρο
    

     ΓΙΑ ΤΟ CAKE:
      
2 λεμόνια
     1 ξύσμα λεμονιού
     140 grams βούτυρο
     140 grams ζάχαρη
     140 grams αμύγδαλο άσπρο , τριμμένο
     140 grams αλεύρι
     120 milliliters γάλα
     1 αυγό

ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ:    
ΓΙΑ ΤΟ ΣΙΡΟΠΙ: Πλένουμε τα λεμόνια και τα κόβουμε σε φέτες.
Σε μια κατσαρόλα βάζουμε την ζάχαρη με το νερό και τα λεμόνια και τα αφήνουμε να σιγοβράσουν για 15 λεπτά.
Αποσύρουμε απο την φωτιά και αφαιρούμε τα λεμόνια.
Ρίχνουμε το βούτυρο και σιγοβράζουμε για άλλα 5 λεπτά.
Αδειάζουμε το σιρόπι σε ένα βουτυρωμένο ταψάκι διαμέτρου 20εκ. και το βάζουμε στο ψυγείο.

ΓΙΑ ΤΟ CAKE: Πλένουμε τα λεμόνια ,τα κόβουμε σε ψιλές φέτες και αφαιρούμε τα κουκούτσια. Ρίχνουμε τις φέτες λεμονιού σε βραστό νερό για 1 λεπτό. Τις στραγγίζουμε και τις ξαναβράζουμε έως ότου μαλακώσουν καλά. Αφήνουμε να κρυώσουν και τις βάζουμε στο ταψάκι πάνω απο το παγωμένο σιρόπι.
Χτυπάμε στο μίξερ το βούτυρο με την ζάχαρη μέχρι να αφρατέψουν. Στην συνέχεια, προσθέτουμε το αυγό και λίγο απο το γάλα. Σταματάμε το μίξερ και συνεχίζουμε το ανακάτεμα με μια μαρίζ, προσθέτοντας σταδιακά το αλεύρι, τα τριμμένα αμύγδαλα και το ξύσμα λεμονιού. Τέλος ρίχνουμε και το υπόλοιπο γάλα.
Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 170.
Αδειάζουμε προσεκτικά το μείγμα πάνω απο τα λεμόνια και ψήνουμε για 40 λεπτά.
Αφήνουμε το κεϊκ να κρυώσει για 10 λεπτά και ξεφορμάρουμε.


Η παρασκευή θέλει λίγη προσοχή, δεν είναι και από τα ευκολότερα γλυκά! Ιδιαίτερη προσοχή στο ξεφορμάρισμα του cake!
Καλή επιτυχία και ένα μεγάλο ευχαριστώ στον δάσκαλο Στέλιο Παρλιάρο που μας έδωσε την συνταγή αυτή!
Have a nice bake-day!     


Σάββατο, 19 Φεβρουαρίου 2011

Ένα Gourmet Σαββατόβραδο.



Σάββατο βράδυ ,και σαν gourmet τύποι που είμαστε έχουμε τραπέζι σε αγαπημένους φίλους.
Σας παρουσιάζω το menu μας:
  Σαλάτα λάχανο-καρότο με Ταϋλανδέζικο dressing και σουσάμι
  Τάρτα των Βάσκων με jamon και τυρί Tomme de brebis
  Σούπα κολοκύθας με τσίλι και γάλα καρύδας
  Κοτόπουλο με κύμινο συνοδεία μαρμελάδας κόκκινης πιπεριάς και polenta
Και φυσικά το γλυκό που μας έχει τρελάνει:
Tart au sucre με επικάλυψη ganache





Τις τάρτες (γλυκές και αλμυρές) τις ετοίμασα εγώ, τα υπόλοιπα ο άντρας μου.
Ελπίζω να περάσουν καλά οι καλεσμένοι μας...
Have a nice Saturday Night !!!


Oreo Cheesecake

Καλημέρα!
Σήμερα δεν έχω μεγάλο οίστρο για γράψιμο. Είχα εχθές το βράδυ όμως για να δημιουργήσω!
Δεν σας λέω άλλα σας δείχνω....άλλωστε μια φωτογραφία 1000 λέξεις...!
Et voila mon Oreo Cheesecake!



Hope i baked your day! 

Τετάρτη, 16 Φεβρουαρίου 2011

Coconut Cookies και μυρωδιές...


Μερικές φορές, το να περιγράψεις ένα γλυκό ή την εκτελεσή του, είναι εξαιρετικά δύσκολο.
Πέρα από τις απλές διαδικασίες (που ίσως πολλές φορές να μην είναι και τόσο απλές...) , πέρα από την αγορά και την επιλογή των αγνότερων υλικών , πέρα από το ζυγισμά τους, πέρα από τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να τα χρησιμοποιήσεις, πως μπορεί κανείς να περιγράψει την μυρωδιά του γλυκού που ψήνεται ? Σε ποιά μονάδα μέτρησης υπολογίζουμε τις δόσεις αγάπης που βάζουμε? Την ικανοποίηση που παίρνουμε όταν το αποτέλεσμα είναι πέραν των προσδοκιών μας?
Για μένα είναι κάτι σαν άγγιγμα στην ψυχή μου όταν πετυχαίνει το γλυκό μου.
Και η προσμονή αυτής της αίσθησης με ωθεί να βελτιώνομαι διαρκώς ,να διαβάζω δεκάδες συνταγές την ημέρα, να δημιουργώ , να πειραματίζομαι, να γλυκαίνω αυτούς που αγαπώ.
Εικόνες που λατρεύω να βλέπω ξανά και ξανά είναι αυτές σαν της κόρης μου που βουτάει το δαχτυλάκι της στο γλάσσο της σοκολάτας και γλειφοντάς το μου λέει: ‘’ωραίο μανούλα!  Κι άλλο!’’, ή του άντρα μου που κάθε φορά που φτιάχνω ένα καινούριο γλυκό, περιμένω να το δοκιμάσει και να δω στα μάτια του την ικανοποιήσή του.
Το σημαντικότερο , το βασικότερο υλικό μιάς συνταγής είναι η αγάπη για αυτό που κάνεις. Μην το ξεχνάτε ποτέ αυτό!

Μακάρι να μπορούσα να σας μεταφέρω την μυρωδιά από τα coconut cookies  που ψήνω…
Θα αρκεστείτε σε μερικές φωτογραφίες όμως! Αυτά έχει το internet δεν μπορεί ακόμα να μεταφέρει μυρωδιές....!




Have a sweet night!