Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ratatouille. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ratatouille. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 25 Φεβρουαρίου 2011

Gaston Lenôtre


Gaston Lenôtre
Gaston Lenôtre (20 Μαΐου 1920 - 8 Ιανουαρίου 2009) ήταν Γάλλος σεφ ζαχαροπλαστικής και τροφοδότης.
Ο Lenôtre γεννήθηκε στη Νορμανδία,  μια περιοχή γνωστή για τα Calvados της, τα τυριά της (συμπεριλαμβανομένου του καμαμπέρ), το μοναστήρι Mont Saint-Michel, και τις παραλίες οπου έγινε η μεγάλη απόβαση της Μάχης της Νορμανδίας.
Η μητέρα Lenôtre, η Eleonore, ήταν μια από τις πρώτες γυναίκες σεφ στο Παρίσι κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1900. Ήταν η σεφ της οικογένειας Ρότσιλντ. Ο αδελφός του Gaston ήταν επίσης ένας ταλαντούχος σεφ που εργαζόταν για το Grand Hotel στο Παρίσι.
Ο Lenôtre έκανε τολμηρές κινήσεις στη διάρκεια της ζωής του. Η λίστα με τις πρωτιές του: η πρώτη αλυσίδα  αρτοποιείων στο Παρίσι, ένα αρτοποιείο-καφέ μπιστρό στο πρώτο γαλλικό εμπορικό κέντρο, η πρώτη κεντρική κουζίνα στη χώρα έξω από το Παρίσι, το πρώτο επαγγελματικό γαλλικό σχολείο αρχιμαγείρων , την πρώτη εταιρεία διανομής παγωμένων επιδορπίων σε όλη τη Γαλλία, και την πρώτη franchise αρτοποιίων (τώρα σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γερμανία, η Ιαπωνία, το Χονγκ Κονγκ και το Κουβέιτ). Μεταξύ των κυριότερων σεφ δίδαξε που είναι ο David Bouley και Michel Richard. Ήταν μία από τις κύριες εμπνεύσεις για το χαρακτήρα Gusteau του στην ταινία Ratatouille της Pixar.
Ο Lenôtre έγραψε εννέα βιβλία μαγειρικής με τη Sylvie την  κόρη του που έχουν μεταφραστεί στα αγγλικά, γερμανικά, την ιαπωνική και έχουν πουλήσει κοντά στο ένα εκατομμύριο αντίτυπα. Ήταν επίσης ο επίσημος τροφοδότης του Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου στη Γαλλία το 1998 και της γαλλικής ομάδας των Ολυμπιακών Αγώνων στο Σίδνεϋ της Αυστραλίας. Επίσης ήταν ο διασημότερος τροφοδότης  (εταιρεία catering) στον κύκλο των προέδρων, βασιλιάδων και διασημοτήτων από όλο τον κόσμο.
Πέθανε στο σπίτι του στην κεντρική γαλλική περιφέρεια της Sologne μετά από μακρά ασθένεια, στις 8 Ιανουαρίου του 2009, σε ηλικία 89 ετών.

    










Κυριακή 20 Φεβρουαρίου 2011

Ratatouille (Η ταινία)


Ήταν δεν ήταν 16 μηνών η Λυδία όταν πρωτοείδε τον Ratatouille στην τηλεόραση. Έιχε πάθει εθισμό! Παράκρουση! Ήθελε να τον βλέπει ξανά και ξανά.
Ένα κυριακάτικο απόγευμα, της κάναμε παρέα και είδαμε οικογενειακώς αυτόν τον Ratatouille!
Αυτό ήταν ! Εθιστήκαμε και εμείς!
Η υπόθεση? Απίστευτη:
Η ταινία περιγράφει την ιστορία του Ρεμί, ενός καλοφαγά ποντικού που θέλει να γίνει μάγειρας στο καλύτερο εστιατόριο του Παρισιού. Έτσι λοιπόν αποφασίζει να βοηθήσει ένα δόκιμο μάγειρα στο εν λόγω εστιατόριο. Ο καλύτερος κριτής όλης της χώρας επισκέπτεται το εστιατόριο και ο Ρεμί φτιάχνει ένα απλό φαγητό το οποίο εκπλήσσει τον κριτή, γιατί είχε να το γευτεί από τα παιδικά του χρόνια. Όταν ο κριτής δοκιμάζει το υπέροχο αυτό φαγητό (Ρατατούι), γράφει σε όλες τις εφημερίδες του Παρισιού τις καλύτερες κριτικές. Οπότε το εστιατόριο αρχίζει να γίνεται διάσημο και πάλι και να αποκτά όλο και περισσότερους πελάτες. Μέσα από όλη αυτή την ιστορία υπάρχει και εγκιβωτισμός, δηλαδή μία ιστορία μέσα σε μία άλλη. Ανακαλύπτουμε, λοιπόν, πως ο Λιγκουίνι, ο μάγειρας που βοήθησε αυτός ο ποντικός, έχει κληρονομήσει το εστιατόριο από τον πατέρα του Γκουστό. Τέλος, ο Λιγκουίνι αναγνωρίζει πως ο Ρεμί, ένας ποντικός, έχει φτιάξει τόσο υπέροχες γεύσεις για όλο το εστιατόριο και πως αντί για αυτόν αξίζει τα συγχαρητήρια ο Ρεμί.
Αν έχετε παιδάκια (ή ακόμα και αν όχι) μην διστάσετε να την δείτε. Για να γίνω σαφής ,ΕΠΙΒΑΛΕΤΑΙ να την δείτε!

Η κόρη μας μετά από όλα αυτά, εκτός από το ότι δεν ξεκολλάει από την κουζίνα (ίσως είναι και γονιδιακό βεβαια) , λέει και πράγματα που μας αφήνουν άναυδους, όπως για παράδειγμα μια μέρα που την έδιωξα από την κουζίνα γιατί απλά μπλεκόταν στα πόδια μου και μου απάντησε: ένας μάγειρας δεν φέυγει ΠΟΤΕ από την κουζίνα του! Τι να έλεγα??? Μπορούσα κάτι να πω???